Is mór an onóir dom m’ainm a chur le mo chéad Bhille riamh inniu agus é ar an gcéad Bhille a chuireadh faoi bhráid an Tí trí mheán na Gaeilge. Is Bille thar a bheith tábhachtach é seo domsa ar go leor cúiseanna, ach ar leibhéal pearsanta ba mhaith liom scéal a roinnt leis an Teach a tharla 30 bliain ó shin agus mé ag obair i mo chéad phost. Bhí mé féin agus cara liom ón scoil ag obair sa ghruagaire céanna agus bhíodh an bheirt againn ag úsáid na Gaeilge go rialta agus muid lán le bród. Chuir ár mbainisteoir cosc orainn í a úsáid. Dúirt sí go raibh sé drochbhéasach toisc nach raibh Gaeilge ag an bhfoireann ar fad nó ag na custaiméirí, cé go rabhamar ag labhairt na Gaeilge eadrainn féin. B’shin an scéal a bhí agam agus mé i mo dhéagóir. Anois, táim sa Dáil agus le mo chéad Bhille riamh tá mé ag iarraidh stop a chur leis an ndroch-chleachtas sin agus saoirse a thabhairt do na glúnta amach anseo labhairt ina dteanga féin, teanga náisiúnta na tíre. Mar a dúirt mé féin agus an Teachta Ó Snodaigh, is lá stairiúil é seo. Is é seo an chéad Bhille scríofa i nGaeilge agus táim bródúil go mbeidh m’ainm leis. Is é seo an chéad chéim i dtreo deireadh a chur leis an ndroch-chleachtas.

Sentiment score: -0.05