Is breá liom Seachtain na Gaeilge. Is maith liom a bheith ag éisteacht le gach duine agus iad ag caint as Gaeilge. Tá Gaeilge álainn san Oireachtas seo. Níl a lán Gaeilge agam agus níl a lán confidence agam caint as Gaeilge ach is breá liom páirt a ghlacadh sa díospóireacht seo inniu. Agus mé ag tabhairt faoin óráid seo a scríobh, thug mé faoi deara go mbeadh gá le téarmaíocht nár fhoghlaim mé ar scoil. Ionas go mbeadh ciall leis an méid a déarfainn, bhí orm téarmaí nua a fhoghlaim, téarmaí ar nós “díth ábhartha”, a bhaineann le daoine nach bhfuil in ann riachtanais bhunúsacha leithéidí bia, teas nó leigheas a cheannach. Is téarma é seo a bhaineann le duine amháin as gach cúigear in Éirinn inniu. Is téarma eile ná “bochtanas”. Tá a fhios againn go bhfuil páiste amháin as gach ceathrar ag fás aníos i mbaol na bochtaineachta nuair a chuirtear costas tithíochta san áireamh. Agus muid ag caint ar thithíocht, nach as faillí an Rialtais seo a d’fhás an téarma eile sin, "géarchéim na tithíochta"? Ní hionann an foclóir i seomra ranga Gaeilge inniu agus an ceann a bhí ann i mo lá féin. Agus muid ag plé ár dteanga dhúchais, tá an tábhacht chéanna ag na téarmaí seo do chainteoirí Gaeilge agus do chainteoirí Béarla, Rómáinise, Araibise nó aon teanga eile. Ní fiú an Ghaeilge gan a muintir. Caithfimid Éire Ghaelach a thógáil atá bunaithe ar cheartas agus ar chothromas.

Sentiment score: 0.00